Vaşakların avlanması pek çok Orta Avrupa ülkesinde yasaklanmış olsa da hala Asya ülkelerinde avlanmaları serbesttir. Fakat yapılan araştırmalar vaşakların nüfuslarının son yıllarda gittikçe azaldığını ve herhangi bir önlem alınmazsa önümüzde ki elli yıl içinde tamamen yok olan bir tür olacaklarını ortaya koyuyor. Vaşaklar kedigiller familyasından olmakla birlikte sokaklarımızda gördüğümüz kedilere yüz olarak çok benzerler.

Eğer bir kedi ile vaşağın yalnızca yüz fotoğrafını gövdesini dahil etmeden size göstersek ayırt edemeyebilirsiniz. Fakat buna rağmen cüsseli ve büyük kedilerdir diyebiliriz. Patileri normale oranla daha büyük ve kuyrukları kısadır. Büyük ayakları sayesinde hem kolay tırmanabilr hemde karlı koşullarda kolaylıkla yürüyebilirler. Bu fiziksel özelliklerinden dolayı çoğu zaman için engebeli arazilerde dağlarda yaşarlar. Türkiye’de görülme sayıları çok azalmıştır. Zirvelerde yaşadıkları için genellikle insanlarla iletişim kurmaktan çekinirler. Hızlı ve atletik bir yapıya sahip olduklarından dolayı kolaylıkla avlarını yakayabilirler. Sadece etçillerdir ve hiçbir şekilde ot ile beslenmeye girişmezler. Sürü halinde yaşama huyları kesinlikle yoktur. Yalnız yaşamayı ve tek başlarına avlanmayı severler. Bu sayede tavşanları, ördekleri, balıkları kolaylıkla avlayabilirler. Avları yakalandıkları saniyeye kadar kendilerini bir vaşağın izlediğini anlayamazlar. Oldukça sinsi ve sessiz hayvanlardır.

Vaşakları inceleyen hayvan bilimciler eğer insanlarla iletişime geçerlerse kolaylıkla evcilleşebilecek bir tür olduğunu ileri sürmüştür. Eğer türleri yok olmazsa gelecek yüz yıl içinde sokaklarda vaşakları başı boş bir şekilde gezerken görebiliriz.